Herinneringen aan Ons Honk (door Phil Tokkie)

In de jaren ’50 zijn in de grote zaal, in de kleine zaal en in Het Probleem al olie-kachels aangelegd. Toen in Het Probleem de oliekachel in 1971 een schoorsteenbrand had veroorzaakt werden deze kachels vervangen door 2e hands gevel-gas-kachels.

Ikzelf heb als kind in de jaren 50 en 60 een aantal kerstkampen meegemaakt in Ons Honk. De open haard werd dan nauwelijks aangestoken. Soms was het zo koud dat er in de slaapkamers ‘s-ochtends bloemen op de ramen zaten en ijs op het bed lag. Een aantal mensen legde bakstenen op de rand van de oliekachels. Als die heet waren werden ze in krantenpapier gepakt en in bed gelegd. Een kruik voor de hele nacht.

De kerstkampen hadden eigen tradities; Een kerstboom en de kerstman met cadeautjes voor de kinderen. Aan het begin van het kamp werd een grote kaars (wel 1 meter) aangestoken door de oudste en aan het eind uitgeblazen door de jongste. “De vlam van vriendschap” moest het hele kamp branden. Na het diner op 2e kerstdag kwamen de 3 koningen een lied zingen en geld ophalen voor de onderhoudspot van Ons Honk.

En dan waren er de buren, “Boer Jansen” met zijn familie. Hij huurde dat huis van de diaconie en was zelf boerenknecht.
In de jaren ’50 en ’60 deed zijn vrouw de was voor Ons Honk. Ons Honk verhuurde beddengoed aan logés in het huis. Dat beddengoed en de hand- en thee-doeken werden door mw. Jansen gewassen. Dat deed ze nog toen Herbert, Jennie en ik beheerders waren. Als ze de schone was afleverde zat er een handgeschreven rekening bij, die ze ondertekende met Juffrouw Jansen. Tot we zelf een wasmachine hadden.

Met bewoners van het dorp hadden we geen contact. Alleen met het postagentschap, waar we regelmatig de opbrengst van overnachtingen en verhuur brachten.
Dat was in de jaren ’50 en begin ’60 anders. Er waren toen veel winkels in het dorp, Een bakker, een kruidenier (de Centra van de familie Timmer) en een groenteboer, op het hoekje, waar nu de Vuursche Boer zit.
Het restaurant tegenover de Koudelaan was toen een garage met benzinepomp.
Zomers waren er ook winkels op de bungalowparken. Aan het begin van het park De Spar en bij het woonhuis van de familie Kruiswijk op het park Ridderhof.

Nu kun je in Lage-Vuursche geen levensmiddelen meer kopen.

Phil Tokkie

Mijn beheerperiode (door Harm de Boer)

In “mijn beheerderperiode” werd de grote schuur als vervanging voor de paardenstal met hooizolder gebouwd, evenals de verbouwing van de receptie. Met veel dank aan Jan Willem Altena en zijn vader die bij Heijmans werkte. Volgens mijn gegevens heeft Heijmans ook nog “steun” gegeven bij de bouw van de nieuwe schuur, maar dat zou ik na moeten vragen bij Jan Willem.
Ook werd in die tijd het gehele centrum voorzien van centrale verwarming. Het waren 2e hands radiatoren, zodat de prijs sterk kon worden gedrukt.

Vanwege de hausse op huur van het gebouw (bezettingsgraad steeg in die periode naar 80%) was het een hele klus om naast je werk of studie “het bedrijf Nivon jongerencentrum” te runnen. Douwe Bangma is ook beheerder geweest, dus diverse herinneringen aan Ons Honk.

In alle belevingen doet het me denken aan CCC Inc. die in Neerkant neersteek. Wantrouwig aangekeken door de lokale bevolking, maar de ban werd gebroken met het opbouwen van een goede relatie met de buurman. Bij OH was er ook een buurman en volgens mij hadden Phil en Herbert daar wel contact mee. Maar echt contact met de Vuursche inwoners is er volgens mij nooit geweest.

Van Dannie Brus kreeg ik door dat het voormalige OH is verkocht aan Topparken en zal worden afgebroken. Dannie probeerde voor de fatale ineenstorting in OH een reünie te organiseren. en dat is gelukt.

Harm de Boer

Hier een artikel uit Het volk: dagblad voor de arbeiderspartij SDAP van 07-05-1932 over de opening van Ons Honk.

Met dank aan Phil Tokkie